جالبه هر موقع اینجا هستم و تنها میشم این وبلاگ پناهگاهم میشه.

مدت هاست خلوت دوست داشتنی نداشتم با خودم...

ترکیب این خاطرات خوب و بد چقدر گاهی عجیبه

چقدر خدا این روزا برام مهربونی کرده... کاش بتونم قدرشو بدونم و تغییر ایجاد کنم. این نو بودن و نعمت رو همه رو باید شکر کنم.خدایا دل همه اونایی که به یادشون هستم رو هم تو این شب شاد کن...تو چله ی من اِمسال کدوم شعر و کدوم فالباز یاد اونو زنده کردهحافظ بگو کدوم فال کدوم روز و کدوم سالاونیکه رفتـه بر میگرده آی اونیکه رفتـه بر میگردهامشب کدوم ستاره دلشوره هامو داره دلواپس لبخند اونهکدوم جاده دوباره اونو با یک اشاره تا پشت این در میرسونهآی تا پشت این در میرسونهتو چلهی هر سال من یه جای خالیه که پر نمیشهحافط نگو تو فال من جدایی افـتاده برا همیشهشبای چـله صدام میلرزه دلم میگیرهشبای چـله خاطره هاشو ازم میگیرهدلم دوباره نبودنش رو بهونه کردهیه عمره میگم اونیکه رفتـهبر نمیگرده بر نمیگرده